homojen

kelimesf.

#64540

Köken

Yun.homolos (benzer) + genos (cins) > Lat. homogenus > Fr. homogène

1
Bir bütün meydana getiren ögelerinin tümü aynı nitelikleri taşıyan; bağdaşık; mütecanis.
2
mat.(Çok terimli için) bütün terimleri aynı derecede olan.