müteşennic

kelimesf.

Ar.teşennüc > müteşennic

متشنج

  1. 1

    Buruşan; kırışan; kırış kırış olan.

  2. 2

    tıp.(Yara için) azan.

  3. 3

    (Kas, vb. için) kasılan; büzülen.