ÖtükenTürkçe Sözlük

budun

kelimeis.
#16875

Köken

eT.bōḏ (boy; kurumlaşmış topluluk) > boḏ-(u)n (-n: çokluk eki) > bud-un

Anlamlar

  1. 1

    {eT}Aralarında soy birliği yanında töre, kültür ve dil bakımından ortaklık bulunan insan topluluğu; millet; ulus; kavim; , (1934). [Yüknekî]

    [DLT][EUTS][KB]

  2. 2

    {eT}Halk; cemaat; ahali. [Yüknekî]

    [DLT][EUTS][KB]

  3. 3

    Reaya; tebaa.