ortalık

kelimeis.-ğı

orta-lık

اورتالق

  1. 1

    Orta olma durumu; orta olan şeyin niteliği.

  2. 2

    {eAT}Bir kimseye göre içinde bulunduğu ve onun görüş alanı içinde bulunan yer, gök ve ufuklarla çevrili yer; alan; meydan.

    [DK]

  3. 3

    İçinde bulunulan çevre; etraf.

  4. 4

    Eşyaların, nesnelerin düzeni açısından ele alınan yer.

  5. 5

    İçinde bulunulan herhangi bir toplumsal ortam.

  6. 6

    İçinde yaşanılan oda, ev vb. yer.

  7. 7

    Herkes; her yer.

  8. 8

    {ağız}Davarın ön ve arka ayakları arasındaki kaburga kemiklerinin bulunduğu bölüm.

  9. 9

    sf.(Yer için) orta.