tınlığ

kelimesf.

tın (can; soluk) > tın-lıġ

  1. 1

    Can sahibi; canlı; ruhlu; canlı varlık.

    [EUTS][Gabain][KB][Mühennâ][Üç İtigsizler][İKPÖy.]

  2. 2

    Yaratık.

    [EUTS][İKPÖy.]

  3. 3

    Hayvan.

    [Mühennâ]