topuk

kelimeisim-ğu

Eski Türkçetop-ık > top-uk

  1. 1

    İnsan ayağının toparlakça olan alt arka bölümü.

  2. 2

    Ökçe.

  3. 3

    Çorabın, ayakta bu bölüme gelen kısmı.

  4. 4

    Bir kamanın iri ucu.

  5. 5

    {ağızlar}denizcilikDenizin dibindeki bazı arazi kıvrımlarına verilen ad; belli bir derinliği olan deniz dibinin, bir tümseğe bağlı olarak birden yükselmesi ile oluşmuş sığlık; dalganın kıyıya yakın çatladığı yer.

    Derleme Sözlüğü

  6. 6

    {ağızlar}Deniz ve göllerde sonradan oluşan adacıklar.

    Derleme Sözlüğü

  7. 7

    Direk, seren vb. şeylerin yere dayanan alt ucu.

  8. 8

    Maden ocaklarında çökmeleri önlemek için galeri içinde bırakılan maden yatağı tümseği.

  9. 9

    Çift ve tek tırnaklı hayvanlarda incik ile bukağılık arasında kalan bölümün arkası.

  10. 10

    müzikKemanın yay yükselteceğine verilen ad.