muntasıfkelimesf.{OsT}#77551KökenAr.nıṣf > intiṣāf > muntaṣıfمنطسفAnlamlar1Yarılanmış; yarıya varmış olan.2is.Yarı; orta.Bu sözcükle kurulan deyimler2muntasıf-ı senenokta-i muntasıf