abalamak

kelimef.

{ağız}gçsz.[-r] [-l(ı)-yor]

Köken

ab (yans.) > ab-a-la-mak / apalamak

1
(Çocuk için) emeklemek; arada sırada yürümeye çalışmak; ilk adımlarını atmaya başlamak.
2
Yerde sürünmek; sürünerek yürümek; eğilip emekler gibi yürümek.
[DS]