ÖtükenTürkçe Sözlük

başucu

kelimeis.(ba'şucu)
#11141

Köken

baş+u(ç)-u

Anlamlar

  1. 1

    gök b.Belli bir yerden geçen düşey doğrultunun gökküresini deldiği varsayılan iki noktadan ufkun üstünde olanı; başucu noktası; zenit.

Bu sözcükle kurulan deyimler1