sinlemek

kelimef.

{ağız}gçsz.[-r] [-l(i)-yor]

Köken

siŋ (yans.) > sin-le-mek

1
(Metal kaplar için) dokununca veya birbirine çarpınca çınlamalı ses çıkarmak; çınlamak.
2
(Canı yanan köpek için) iniltili sesler çıkarmak.
3
(Hamam için) ses yankılanarak çınlamak.
4
Hafif sesle ağlamak.
5
(Kulak için) çınlamak.
[DS]