tebsolmak

kelimef.

eT.tebīz => teb(i)s+ol-mak

تبس اولمق

  1. 1

    (Kavga vb. için) yatışmak; sükûnet bulmak.

  2. 2

    (Anlaşmazlık, aykırılık) düzelmek; çözüme kavuşmak.

    [DS]