yamanmak

kelimef.

yama-n-mak

  1. 1

    Yüz üstü yere düşmek; yere kapaklanmak.

  2. 2

    Yere yatmak.

  3. 3

    Dayanmak; yaslanmak.

  4. 4

    Eğilip kapanmak; abanmak.

  5. 5

    Yere, gelişigüzel çöküp oturmak.

    [DS]

  6. 6

    {OsT}Bir tarafa, özellikle yere doğru eğilmek; çökmek; yamalmak.

    [Bürhan-ı Katı’]

  7. 7

    {ağız}Yaslanmak; abanmak; dayanmak.

    [DS]