genel

kelimesf.

keŋ (geniş; yaygın) > geṭ > gen-el

  1. 1

    Geniş bir bütünü kapsayan.

  2. 2

    Bir tek kişi veya nesneyi değil de benzerlerini de içine alan; umumî, (1935).

  3. 3

    Ayrıntıları dikkate almadan bütününü kaba taslak ele alınan.

  4. 4

    Bir hizmet veya yönetim işinin hepsini ilgilendiren; geniş yetkileri olan.

  5. 5

    Herkesin yararlanabileceği durumda olan.

  6. 6

    Genelleme sonucunda elde edilen; kapsamlı.