yarmak

kelimef.

yar-mak

يارمق

  1. 1

    {eAT}{eT}Yırtmak; bir şeyi keserek zorla parçalamak; birbirinden uzaklaştırmak; kırmak; parçalamak; ayırmak; bölmek.

    [Bahşayiş][ETY][EUTS][KB]

  2. 2

    {eT}Ortadan kesmek.

    [Mühennâ]

  3. 3

    Bir şeyi uzunlamasına bölmek.

  4. 4

    Vurma ya da düşme sonucunda derin bir yara açılmasına neden olmak.

  5. 5

    (Yara vb. için) kesip açmak.

  6. 6

    Geçişi veya ilerlemeyi engelleyen bir topluluğun içine hızla dalarak kendine yol açmak.

  7. 7

    Deniz, göl vb. içinde hızla ilerlemek.

  8. 8

    {ağız}(Buğday vb. taneleri için) değirmende kırmak; kabaca öğütmek.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}(Anne için) bebeği sütten ayırmak; memeden kesmek.

    [DS]

  10. 10

    {eT}Yere sınır çizmek.

    [DLT][Gabain]

  11. 11

    {eAT}Kazmak; oymak; delmek.