intikam

kelimeis.(intika:m)

Ar.nuḳm (öç) > intiḳām

انتقام

  1. 1

    Kendisine veya yakınına yapılan bir kötülüğün cezasını bizzat kendi eliyle verme; öç alma.

  2. 2

    Yapılan bir hakaret ya da verilen bir zarar karşısında sebep olanı cezalandırma; öç.