mücazefekelimeis.(müca:zefe){OsT}#78634KökenAr.cüzāf > mücāzefeمجازفهAnlamlar1Bir şeyi ölçmeden tartmadan, götürü olarak alma veya satma işi.Bu sözcükle kurulan deyimler1bey'-i bi'l-mücāzefe