tesadüf

kelimeis.(tesa:düf)

Ar.ṣadef / ṣudüf > teṣādüf

تصادف

  1. 1

    Yalnız ihtimallere bağlı olduğu düşünülen olayların kesin olmayan, değişebilen bağıl nedeni.

  2. 2

    Tahmin edilmeyen olay; denk gelme; rastlantı.

  3. 3

    Önceden kararlaştırılmadığı hâlde karşılaşma; rastlama; rastlayış; rastgeliş.

  4. 4

    fel.Rastlantı.