âşık

kelimeis.(a:şık)-ğı

Ar.ʿışk$ (sevgi) > ʿāşık$

عاشق

  1. 1

    Çekici bir nesneye karşı sevgi besleyen.

  2. 2

    Aşırı seven kimse.

  3. 3

    Karşı cinsten birine gönülden bağlı olan kimse; imre; emre; karasevdalı; mecnun.

  4. 4

    Birbirini seven iki cinsten çoğunlukla erkeğe verilen isim.

  5. 5

    Saz çalarak şiirler okuyan gezici halk şairi.

  6. 6

    tasvf.Her türlü dünya gailesi ve dünya nimeti sevgisinden uzaklaşmış, bütün sevgisini Allah’a adamış derviş.

  7. 7

    sf.Seven; algın; meftun; vurgun.

  8. 8

    mec. Dikkatini toplayamayan.