onarmak

kelimef.

oŋ-mak > on-ar-mak

  1. 1

    Bozulmuş, eskimiş, kullanılamaz duruma gelmiş olan bir şeyi düzelterek yeniden kullanılır ve işler duruma getirmek; tamir etmek (1935).

  2. 2

    Bir yapının, bir heykelin, bir resmin, herhangi bir eserin zaman içinde çeşitli etkenlerle bozulmuş yerlerini eski hâline getirmek; tamir etmek; restore etmek.

  3. 3

    mecaz.İşlenen bir kusuru, yapılan bir yanlışlığı giderecek, önleyecek veya affettirecek davranışlarda bulunmak; telafi etmek.

  4. 4

    {ağız}Bir işi özenle yapmak; başarmak.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}Düzeltmek; düzgün bir biçime sokmak.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Hazırlamak.

    [DS]

  7. 7

    {ağız}mecaz.Dövmek.

    [DS]