ÖtükenTürkçe Sözlük

Aramadde başıanlamlar/

münfa'ilen

kelimezf.(münfai’len)

{OsT}#79654

Köken

Ar.münfaʿil > münfaʿilen

منفعلاً

Anlamlar

1
Gücenmiş olarak; alınmış halde; kırılmış vaziyette.

Aynı kökten1

münfa'iliyet

Yaşar Çağbayır, Ötüken Türkçe Sözlük — Türkiye Türkçesinin tarihî ve etimolojik sözlüğü, beş cilt.

Kısaltmalar cetveli →

249.223 madde · 368.350 anlam · 130.020 deyim bağı · 112.130 kaynak künyesi.

Dönem etiketleri {eT} Eski Türkçe, {eAT} Eski Anadolu Türkçesi, {OsT} Osmanlı Türkçesi, {ağız} ağızlar. Kaynak kısaltmaları için basılı eserin 22. sayfasındaki cetvel esas alınmıştır.

Çevriyazı işaretleri (ḳ ṣ ṭ ẓ ḥ ḫ ḍ ḏ ŋ ī ē ā) kaynak metnin kendi web fontundaki bozulmalar çözülerek yeniden kurulmuştur; her düzeltme basılı esere karşı doğrulanmıştır.