parçalanmak

kelimef.

parça-la-n-mak

  1. 1

    Parça parça edilmek; bölünmek; parçalamak işine konu olmak; ufalanmak.

  2. 2

    Biri tarafından, üzerinde parçalarına ayırma işlemi uygulanmak.

  3. 3

    Parçalamak suretiyle öldürülmek.

  4. 4

    (Bir organ veya vücudun bir kısmı için) koparılmak, ezilmek suretiyle yaralanmak.

  5. 5

    Bütünlüğü bozulmak.

  6. 6

    dönüş. mecaz. Birini mutlu etmek amacıyla elinden gelen her şeyi yapmak; kendini parçalamak; didinmek.

  7. 7

    {ağız}Çok sinirlenmek.

    [DS]