ban

kelimesf.(ba:n)

Far.bān

بان

  1. 1

    Ulu; büyük.

  2. 2

    İleri gelen; bey.

  3. 3

    is.Arabanın üstü.

  4. 4

    {OsT}Evin üstü; dam; satıh.

  5. 5

    Çadırların veya evlerin tepesinde baca yerine duman çıkması için açılan delik veya ışıklık.