omurga

kelimeis.

Moğ.omuru-ġun / eT. oŋurḳa

  1. 1

    anat.Başı omuz kemeriyle kollara ve kalça kemiğiyle bacaklara bağlayan, omurlardan meydana gelmiş gövde ekseni iskeleti; bel kemiği.

  2. 2

    dnz.Bir teknenin alt bölümünde, baştan kıça kadar boy ekseni doğrultusunda uzanarak boydan boya geçen temel yapı ögesine verilen ad.

  3. 3

    Bir şeyin esas bölümü; yapının temeli; esas dayanağı; bel kemiği.

  4. 4

    bot.Hevenk, salkım, başak ya da koçan şeklinde uzamış çiçeklerin ekseni.

  5. 5

    {ağız}Deste; öbek; demet; tahıl yığını.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Dağ sırtı.

    [DS]

  7. 7

    {ağız}Çatıların üstüne yatay konulmuş ağaçlar.

    [DS]