meyan

kelimeis.

Az.buyan / biyan > meyan

  1. 1

    bot.Fasulyegillerden, birleşik yapraklı, mavimsi mor çiçekli, akarsu kıyılarında bol miktarda yetişen, kökünde şekerden elli kat daha tatlı glisirizin adlı bir madde bulunan yarım metre kadar boylanabilen çok yıllık otsu bir bitki; meyan kökü, (Gglycyrrh