bunk

kelimeis.

bıŋ / bıng / bınk / böng / bunk / bung / büŋ / büng / bünk (yans.)

  1. 1

    Bir sıvının kaynar gibi kabarıp sönmesini, bir yerden veya kaynaktan aralıklı olarak çıkışını anlatan kök. bunk bunk, bunk bunk bungümek.

    [Zülfikar]