bürgü

kelimeis.

eT.bür-mek (dolamak) > bür-gü

بوركى

  1. 1

    {ağız}{eAT}Başörtüsü.

    [DS]

  2. 2

    {ağız}Başla birlikte vücudu bedene kadar saracak büyüklükte örtü; ihram; mahrama; car; çarşaf; üstlük; fıta; ferace.

    [DS]

  3. 3

    İnce perde.

  4. 4

    bot.Bitkilerde çiçek sapının dibinden çıkan, yapraklardan daha küçük yaprak topluluğu; çiçek yaprağı.

  5. 5

    {ağız}Boyun atkısı.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Yeldirme.

    [DS]