eriş

kelimeis.

eT.ār-mak (arasından geçmek) > ar-ış > eriş

  1. 1

    Dokuma tezgâhlarında boyuna atılan ipler; çözgü; arış.

  2. 2

    Siyahla karışık benekli ip.

  3. 3

    Kirinden, kötüsünden, kıtığından ayrılmış temiz yün.

  4. 4

    Uzun ve iyi cins lifleri olan yün ya da pamuk.

  5. 5

    Sicim.

  6. 6

    Yün kuşak.

    [DS]