istibdat

kelimeis.-dı

Ar.bedd > istibdād

استبداد

  1. 1

    Başlı başına olma; bağımsızlık.

  2. 2

    İktidarın keyfî ve baskıcı siyasal yönetim biçimi; totoliter yönetim; despotluk.

  3. 3

    Tek bir yöneticinin iktidarı elinde tutması; topluma uygulanan keyfî yönetim; mutlak hakimiyet; baskı rejimi.