kıran
kelimeis.Köken
eT.kīr > kır-aŋ (kenar)
قيران
Anlamlar
- 1
Dış çevre; kıyı; kenar; uç.
- 2
Yakın yerler; yakın çevre.
- 3
Bir köy, tarla veya bahçenin üst sınırından sonra yükselen yamaç; tepenin bu tarafa bakan yamacı.
- 4
Ufuk.
- 5
Dağın çizgi gibi görünen ağaçsız sırtı veya yamaçları; bayır.
- 6
İki tarla arasındaki sınır.
- 7
Birbirine paralel uzanan iki ırmak arasında kalmış dağ sırası.
- 8
Dağ tepesindeki ağaçsız, çıplak düzlük.
- 9
Dağ üzerinden geçen yol.
- 10
Dağ eteği.
- 11
Kıraç arazi.
- 12
Sazlık.
- 13
Büyük kaya.
[DS]
- 14
{eAT}Pirinç tarlalarında ayrılan tarhlardan her biri.