tükenmek

kelimef.

eT.tük-e-mek (tam olmak; yeterli olmak) > tük-e-n-mek

  1. 1

    {eT}Kalmamak; tümüyle bitmek; sona ermek; hiç kalmamak.

    [KB][Mühennâ]

  2. 2

    (Ticarî mal için) son ürün dahil bütünüyle satılmak; satılmış olmak.

  3. 3

    (Sıkıntı, sevinç vb. soyut kavramlar için) sona ermek; bitmek.

  4. 4

    mecaz.(Kişi için) bedensel ve ruhsal gücünü yitirmek; bitkin düşmek; güçsüzleşmek.

  5. 5

    (Sabır, dayanıklılık, güç için) son sınırına dayanmak.

  6. 6

    Verimliliğini yitirmek; söyleyecek sözü, hünerini sergileyecek durumu kalmamak.

  7. 7

    (Av hayvanları için) uzun süre koştuktan sonra yorulup durmak.