ifa

kelimeis.(i:fa:)-a’i

Ar.vefāʾ > īfāʾ

ايفاء

  1. 1

    Yerine getirme; bir işi yapma.

  2. 2

    Ödeme.

  3. 3

    huk.Borçlanılan edimin yerine getirilmesiyle borcun sona ermesi.