mahrum

kelimesf.(mahru:m)

Ar.ḥırmān > maḥrūm / maḥrūme

محروم محرومه

  1. 1

    Bir şeyin yokluğunu çeken, onu elde etmek için elinden bir şey gelmeyen; yoksun.

  2. 2

    Bir şeyin eksik olduğu yer.