tufan
kelimeis.(tu:fa:n)Köken
Ar.ẕavf / ẕavāf > ẕūfān
طوفان
Anlamlar
- 1
din. Nuh peygamber zamanında, inkârcı ve sapkın insanları cezalandırmak için Allah tarafından yağdırıldığına inanılan yağmur ve kasırga afeti.
[Bahşayiş]
- 2
mecaz.Sel getiren şiddetli yağmur.
- 3
mecaz.Çok yoğun ve şiddetli; niceliği çok fazla; boğacak ve mahvedecek kadar çok olan şey.