kalangurmak

kelimefiil

{Eski Türkçe}geçişsiz fiil[-ur]

Köken

kalŋū (yüzme) > kalaŋur-mak

1
Atılmak; oynamak; sıçramak; sevinçten zıplamak; sevinç göstermek; raksetmek; dans etmek.
Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü·Eski Türkçenin Grameri