ihtiyaç

kelimeis.(ihtiya:ç)-cı

Ar.hācet > ihtiyāc

احتياج

  1. 1

    Canlıların hayatlarını sürdürebilmeleri için gerekli eylemlere iten bir eksiklik ve tedirginlik duygusu; gerekseme; gereksinme.

  2. 2

    Çok güçlü istek; zorunlu istek.

  3. 3

    Yoksun bulunulan şeyin istenmesine yol açan yoksunluk duygusu.

  4. 4

    Gereksinim duyulan şey; ihtiyaç konusu olan şey.

  5. 5

    Bir şeyi gerçekleştirebilmek için gerekli olan şey; gereksinim.

  6. 6

    Yoksulluk; yokluk; zaruret.

  7. 7

    eko. İnsanların yaşaması, beden ve ruhça gelişmesi için gerekli olan birinci derece; rahat yaşama gibi ikinci derece; hastalık, yaşlılık durumları gibi geleceğe yönelik olup her biri bir ekonomik faaliyeti doğuran; zamana, çevreye ve toplumdan topluma değ