tan

kelimeis.

eT.taŋ / tāŋ

  1. 1

    Güneş doğmadan önceki alaca karanlık.

  2. 2

    gök b.Güneş battıktan hemen sonra ya da güneş doğmadan önce, güneş ışığının kırılmasından kaynaklanan hava küredeki ışıltı; güneşin ufkun altında 18º’lik konumda bulunduğu zaman; çıplak gözle zayıf ışıklı yıldızların ayırt edildiği zaman.

  3. 3

    {ağız}Ufuk.

    [DS]