kıp

kelimeis.

kep / kıb / kıp / kip (yans.)

  1. 1

    Kırpmayı, kıpırdamayı, ağır veya hızlı hareket etmeyi anlatan kök. kıp-ı, kıp-ık, kıp-ır, kıp-ır-da-mak, kıp-ın-mak, kıp-ır kıpır, kıp-mak, kıp-ış-mak, kıp-ış-ık kıp kıp, kıp-ra-mak

    [Zülfikar]