dingin

kelimesf.

tın-ġın > din-gin

  1. 1

    Durgun; kımıldamayan; sakin; dalgasız.

  2. 2

    {ağız}Çok çalışmaktan gücü tükenmiş; yorgun; takatsiz; bitkin; kuvvetsiz; zayıf; yorgun; mecalsiz, (1935).

  3. 3

    {ağız}Düşünceli; üzgün; tasalı.

    [DS]

  4. 4

    (Volkan için) sönmüş.

  5. 5

    İç karmaşası kalmamış, huzurlu.

  6. 6

    kim.(Demir gibi oksitlenebilir metaller için) oksijenli bir aside daldırıldıktan sonra asitten etkilenmeme özelliği kazanmış olan; pasif.

  7. 7

    {ağız}(Çeşme için) akmayan.

    [DS]

  8. 8

    {ağız}(Tarla için) birkaç yıl işlenmeyerek ot kaplamış olan.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}is.Ekonomik buhran.

    [DS]