teharüc

kelimeis.(teha:rüc)

Ar.ḫurūc > teḫārüc

تخارج

  1. 1

    huk.Ortakların toprak, gelir ve para üstüne yaptıkları anlaşma.

  2. 2

    Mirasçılardan birinin veya birkaçının terekeden daha az pay alarak çekilmesi; çıkışma.