teşebbüs

kelimeis.

Ar.şebs̱ > teşebbüs̱

تشبث

  1. 1

    Bir işi yapmaya girişmek; girişim.

  2. 2

    Kendi kendine bir iş ortamı kurabilme, herkesle ilişkiye geçebilme, bir işe hiç çekinmeden girebilme gibi yetenekleri içeren eylem; girişken olma; girişkenlik.

  3. 3

    Rakibinden önce davranabilme; öncecilik.

  4. 4

    huk.Bir kimsenin işlemeye karar verdiği bir suçu, yeterli araçlarla işlemeye girişmesine rağmen elinde olmayan bazı engeller yüzünden suç işlemeyi tamamlayamaması durumu; neticenin meydana gelmemiş olması.