ÖtükenTürkçe Sözlük

çahşamak

kelimef.
{eAT}gçsz.[-r] [-ş(ı)-yor]

Köken

çağ (yans.) > çağ-(ı)ş-a-mak > çaḫşa-mak

چخشمق

Anlamlar

  1. 1

    {ağız}Sarsılıp gevşemek; kağşamak; gevşeyip birbirinden ayrılmak.

    [DS]