dinmek

kelimefiil

dönüşlü fiil[-er]

Köken

Eski Türkçetıŋ-mak / tin-mek (dinmek) > diŋ-mek > din-mek

1
(Ağrı, sızı vb. duyu; üzüntü, sevinç vb. duygular için) sona ermek; bitmek; durmak.
2
(Ses için) kesilmek; susmak.
3
(Kar, yağmur, rüzgâr ve akıp giden, süren şeyler için) kesilmek, sona ermek; durmak.
4
{ağızlar}(Çalışma gücü, enerji vb. için) sona ermek; bitmek; yorulmak.
Derleme Sözlüğü