ufuk

kelimeis.-fku

Ar.ufḳ

افق

  1. 1

    Gözlemcinin gözleri hizasından geçen çekül doğrultusuna dik düzlem sınırı; göz erimi; çevren.

  2. 2

    Bu düzlemin sınırladığı gökyüzü ile yeryüzü parçası.

  3. 3

    Düz arazide ya da denizde gökle yerin birleşmiş gibi göründüğü hayalî çizgi; göz erimi; çevren.

  4. 4

    Çevre; dolay.

  5. 5

    Bir kimsenin düşünce ve etkinlik alanı.

  6. 6

    Aklın alabileceği mesafe; uzam.

  7. 7

    Herhangi bir etkinliğin uzamı.

  8. 8

    Gelecekten beklenenler ya da geleceğin bu günden görünüşü.

  9. 9

    gök b.Gök küresinin, belli bir yerde yatay düzlem ile bu kürenin ara kesitinin oluşturduğu büyük dairesi.