benimsemek

kelimef.

ben (kişi zm.) > ben-imse-mek

  1. 1

    Bir şeyi kendine mal etmek, sahiplenmek.

  2. 2

    Kabullenmek.

  3. 3

    Kendisi ile aynılaştırmak; hazmetmek, sindirmek.

  4. 4

    mecaz.Birine, bir şeye bağlanmak; içi ısınmak.