yüzük

kelimeisim

Tuvacaçüs (eklem) > yüz-ük

  1. 1

    {Eski Türkçe}Süs amacıyla ya da bir simge olarak parmağa takılan altın ya da gümüş halka.

    Bahşayiş Lügati·Divanü Lügat-it-Türk