kerkinmek

kelimef.

ker(i)k-mek > kerk-in-mek

  1. 1

    Titremek; sarsılmak; sallanmak.

    [Nevâyî]

  2. 2

    İstimna etmek;

    [Nevâyî]

  3. 3

    Bir kimsenin ya da bir şeyin üzerine şiddetle çıkmak, tırmanmak.

    [Nevâyî]

  4. 4

    {ağız}Sapık amaçla birisinin arkasına değmek, sürtünmek.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}(Erkek hayvan için) dişisine çiftleşmek isteğini belirten hareketler yapmak.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Sarmak; sarılmak.

    [DS]

  7. 7

    {ağız}(Çocuk için) oyuncağına ya da sevdiği birine karşı atılmak.

    [DS]