ovalamak

kelimef.

uv-mak (ufalamak) > uv-a-la-mak > oğ-a-la-mak / ov-a-la-mak

  1. 1

    {ağız}Ellerini birbirine veya bir şeye sürtmek; tekrar tekrar ovmak; el ovuşturmak.

    [DS]

  2. 2

    {ağız}Bir şeyi elleri arasına alarak ufalamak; ezmek; ufak parçalara ayırmak; parçalamak; bölmek.

    [DS]

  3. 3

    Sertçe ovmak.

  4. 4

    {ağız}Mısır türü bitkilerin tanelerini elle çıkarmak.

    [DS]