ınanç

kelimesf.

ınā-mak (inanmak, güvenmek) > ına-n-mak > ınan-ç

  1. 1

    İnanılan; güvenilen; itimat edilen.

    [DLT][ETY]

  2. 2

    is.İnanma; güvenme.

  3. 3

    Güvenilir kişi; sadık dost.

    [İKPÖy.]

  4. 4

    Bir rütbe ve unvan; yüksek bir rütbe;

    [ETY][EUTS][Gabain][İKPÖy.]

  5. 5

    Bakan. Vezir; vekil; inak; mutemet; nazır.

    [EUTS][İKPÖy.]