bakla

kelimeis.

Ar.baḳl (sebze, yeşillik) > baḳla

بقله

  1. 1

    bot.Baklagillerden yurdumuzun hemen her yerinde yetişen, taneleri badıç içinde bulunan bir yıllık bitki, (Vicia faba).

  2. 2

    Bu bitkinin yeşil veya kuru olarak yenilen tohumu.

  3. 3

    {ağız}gnşl.Zinciri oluşturan halkalardan her biri; zincir halkası.

    [DS]

  4. 4

    {ağız}Fasulye.

    [DS]