direnç

kelimeis.-ci

tīre-n-ç > dire-nç

  1. 1

    Üzerine uygulanan güce karşı koyma gücü; inat, (1935).

  2. 2

    Bir kişinin yorgunluk, hastalık, açlık, susuzluk gibi bedensel veya ruhsal güçlüklere karşı koyabilme gücü.

  3. 3

    elkt.Elektromotor kuvveti bulunmayan bir iletkenin uçlarına uygulanan potansiyel farkının iletkenden geçen akımın şiddetine oranı; R=U/I

  4. 4

    Özel olarak dirençlerinden yararlanılan iletkenler dizisi.